Fethiye Esnaf ve Sanatkarlar Odası seçimlerine sayılı günler kaldı.
Ama bu seçim, sadece bir oda seçimi olmaktan çıktı.
Projeler konuşuluyor, videolar konuşuluyor, sosyal medya paylaşımları, imalar, göndermeler, tartışmalar derken Fethiye gündemi epey meşgul.
Geriye dönüp bakınca iki ayrı propaganda tarzı net biçimde görülüyor.
Bir tarafta;
Görevde olmanın ağırlığını taşıyan, tansiyonu yükseltmemeyi tercih eden, yaptığı işi ve gerçekleri anlatan bir mevcut başkan: Mehmet Soydemir.
Diğer tarafta;
Algıyı öne koyan, görüntüyü önceleyen, “değişim” kelimesini merkezine alan bir aday.
Kimin ne yaptığına değil, nasıl yaptığına bakınca tablo daha da netleşiyor.
Örneğin sanayi bölgesindeki sorunlar…
Aday, çizmesini giymiş, eli belinde, belediye temizlik ekipleri çalışırken poz veriyor.
Soydemir ise fotoğraf vermeye değil, çözümün adresine gidiyor.
Fethiye Belediye Başkanı’na, Muğla Büyükşehir Belediye Başkanı’na, MUSKİ’ye…
Şov merkezine değil, karar merkezine.
Sonuç ne oluyor?
Bugün Dispanser Sokak’ta çalışmalar başlıyor.
Bir başka örnek…
“Odada dikili ağaç bile yok” deniliyor.
Soydemir cevap verirken polemik yapmıyor, geçmişi hatırlatıyor:
İşletme Fakültesi’nin bir bloğunun inşaatını, yönetiminde yer aldığı kooperatifle birlikte üstlendiklerini anlatıyor.
Üniversite büyüsün, Fethiye gelişsin diye alınan sorumluluğu anlatıyor.
Motorlu Araçlar Atölyesi’ni anlatıyor:
75 öğrenciyle başlanıp bugün 600 öğrenciye ulaşan bir eğitim alanını…
2010’da açılan Mesleki Eğitim Merkezi’ni hatırlatıyor.
15 yılda çırak olup usta olan esnafları…
Yani laf değil, arşiv konuşuyor.
“Projen yok” deniliyor…
Soydemir ise “yaptıklarımız, yapacaklarımızın teminatıdır” diyerek somut başlıkları sıralıyor
Düşük faizli kredi anlaşmaları,
Dijitalleşme hamlesi,
E-ticaret entegrasyonu,
Yaşlı bakım merkezi projesi,
2. Sanayi Sitesi projesi,
Yer sorununun Ticaret Odası’yla dayanışma içinde çözülmesi…
Bunlar afişlik değil, masalık projeler.
Bir de işin insan tarafı var…
Ziyaretlerinde dikkatimi çeken şey şu oldu:
Soydemir esnafını tanıyor.
Kimin oğlunu evlendirdiğini biliyor.
Geçen hafta İstanbul’a kimin, niye gittiğini biliyor.
Hatta diyet yapıp zayıflayanı bile fark ediyor.
Bu tabloya bakınca, “seçimden seçime geziyor” demek haksızlık olur.
Diğer cephede ise farklı bir strateji izleniyor.
Video çok.
Slogan çok.
“Değişim” kelimesi bol.
Hatta odaya kayıtlı olmayan, Ticaret Odası’na kayıtlı kişilerle yapılan sohbetlerde, cümleler yarım bırakılıyor.
“Değişim…” deniliyor, gerisi aday tarafından tamamlanıyor.
Algı yönetimi denen şey tam da bu.
Şimdi sandık günü kapıda.
10 Ocak Cumartesi, saat 10.30.
Gazi İlkokulu’nun salonu.
Esnaf karar verecek.
Tecrübe mi?
Değişim mi?
Ama galiba asıl soru şu:
Algı mı, gerçekler mi?
Cevabı sandık verecek.