YAZARLARIMIZ

Adnan SARAL
BİZDEN BİRİNİN AKIBETİ

Akın Tezel
Bu Gidişle Kayık İskelesi Zor ...

Celal Bozkurt
BARIŞ…SEVGİ…DOSTLUK…KAYBETMEYİ...

Coşkun Karabulut
SAMİMİ İNSANLAR OLMASA DÜNYA Ç...

MESUT KOÇ
GÜLDÜRMEYİN İNSANI, NE PROTESTOSU?

Nuri Kıvrak
“ NEDEN TAKMIYORSUN BE KARDEŞİM “

Nuri Kuzugüdenlioğlu
TÜRK DÜNYASINDA BİR ÇINAR DEVR...

Ömer Faruk Bilgili
TATİLDE CAMİ-ÇOCUK VE KUR’AN B...

«

»

Tüm Yazarlar

Anket

Hangi haber kaynaklarını takip ediyorsunuz?

Yazılı Medya

İnternet

Televizyon

Radyo

Nuri Kuzugüdenlioğlu
NASIL İNSANLAR OLDUK YARABBİ…

Suçlu aramıyoruz ama Türk toplumu değişti. Biz böyle değildik. Uzmanlarımız anlı şanlı PROF.larımız, bunu iyice araştırmalı ve nasıl olacaksa, öylesine önlemler almalıyız. Hem de bunları biz, kendimiz, özellikle kendimiz yapmalıyız.

Kayseri’de yarı şaka, yarı ciddi çok söylenir: “Dayı ben ölüyorum” demiş, yeğen, dayısı: “Vallahi yeğenim sen bilirsin…” demiş. Şimdi biz bunlardan ötedeyiz. Hergün yüzlerce haber ve resim çıkıyor gazetelerde. Görüp, okudukça insanlığımızdan, Türklüğümüzden utanıyoruz. Kendimiz, kendimize yaptığımız için kimseye bir şey de diyemiyoruz…

Bütün dünya dergisinin bir sahifesi vardır: “Bir resim bin söze bedeldir” der ve ibretlik resimler kor ortaya. Çok güzel şeylerdir. İnsanı dakikalarca uğraştırır ve düşündürür.

Yine gazetelerde, özellikle birçok gözde siyasetçiler, söz gelimi Gül ve Kraliçe konuklukları sırasında karşılıklı otururlar. Onların bakışları, konuya yaklaşımları benim dikkatimi çeker. Eğer PERDEnin arkasını da görmek merakını taşıyorsanız çok anlamlı ipuçları yakalıyorsunuz. Konuşmaları, el sıkışmaları, gülüşleri, İÇTEN mi?, yoksa bir TEZGAHTAR gülüşü mü? Gizleseler de anlaşılıyor, kendilerini ele veriyorlar. Bazen gazetelerde çok can sıkıcı olaylar, insanı çileden çıkartan, umutsuzluğa sürükleyen resimler de çıkıyor. Geçenlerde bir resim vardı. (3-Ocak-2012 sahife 3 Yeni Çağ) Olay Muğla’da olduğu için dikkatimi çekti. Dikkatle okudum ve resmi inceledim. Muğla Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi’nde sıra kuyruğunda tartışmalar oluyor ve kavga başlıyor, hem de bıçaklı filan. Biraz genç olan bıçağı çekmiş, usta bir boksör gibi karşısındaki yaşlı adama sallayıp duruyor. Ortalık tenha. Sanki bir kavga alanı değil, bir spor maçı alanı veya bir önemsiz seyir yeri gibi. 3 metre ötede duvar dibinde iki erkek önlerinde çaresiz bir adam bıçakladığı halde hareketsiz, hatta bakışlarıyla bile ilgisiz duruyorlar. Bu vurdum-duymazlığa bir kadın bile İSYAN ediyor ve “Erkek olarak niye engel olmuyorsunuz” diye bağırıyor. Biz bu hala nasıl geldik. Hemen hepimiz Müslümanlığı kimseye vermiyoruz. Bendeniz bunu ilgili din adamlarına sordum, dinimizde “Böyle hallerde mazluma yardım ediniz, zalime engel olunuz emri vardır” dediler. Ayrıca ahlak da insanlık da bunu emreder.

Bir toplum yalnız kendini düşünür, yalnız çıkarları için hüküm verirse o toplum sosyal bakımdan sakattır. İslam dininde asla kişisel çıkar hesaplanamaz. “Aç bir insanı düşünmeden uyuyan bizden değildir” diyen bir yüce peygamberimiz varken önümüzde bir cinayet işleniyor, biz engel olmak ne söz, o tarafa bakmıyoruz bile. Toplumun dini, ahlaki bağları çözülünce işte bu hale geliyoruz. Böyle bir milletin yaşaması mümkün mü? Ona da siz karar veriniz.

Tüm Yazıları

Arama

YAZARLARIMIZ

Anket