YAZARLARIMIZ

Adnan SARAL
BİZDEN BİRİNİN AKIBETİ

Akın Tezel
Bu Gidişle Kayık İskelesi Zor ...

Celal Bozkurt
BARIŞ…SEVGİ…DOSTLUK…KAYBETMEYİ...

Coşkun Karabulut
SAMİMİ İNSANLAR OLMASA DÜNYA Ç...

MESUT KOÇ
GÜLDÜRMEYİN İNSANI, NE PROTESTOSU?

Nuri Kıvrak
“ NEDEN TAKMIYORSUN BE KARDEŞİM “

Nuri Kuzugüdenlioğlu
TÜRK DÜNYASINDA BİR ÇINAR DEVR...

Ömer Faruk Bilgili
TATİLDE CAMİ-ÇOCUK VE KUR’AN B...

«

»

Tüm Yazarlar

Anket

Hangi haber kaynaklarını takip ediyorsunuz?

Yazılı Medya

İnternet

Televizyon

Radyo

Nuri Kuzugüdenlioğlu
YABANCI DİL ÖĞRENMEK BİR ARAÇTIR-HİÇBİR ZAMAN AMAÇ OLAMAZ -2-

“Küreselleşme veya globalleşme SÖMÜRGECİLİĞİN yeni adıdır.”

Dünya ulusları birbiri ile elbette ilişki kuracaklardır. Bu alış-veriş sırasında dilleri de birbirine girecektir. Bu kaçınılmaz sonuç herkes tarafından bilinir. Ne var ki bunun sonucu DOĞAL yoldan, herhangi bir müdahale olmadan, olmalıdır. Ve ayrıca bir ulusu birlikte tutan bağ, bir bakıma birliğin HARCI olan Anadili hor görmemelidir. Bunun için devletler ve halk önlemler almaya mecburdur. Bütün dünyada uygulama böyledir.

Ancak, yine biliniyor ki dünyayı sömürmeyi huy edinen batılılar, Hıristiyan alemi kendi dinlerini yayarak hem mallarına müşteri buluyorlar, hem de o geri kalmış ülkeleri kendi kültürlerine ESİR etmeye çalışıyorlardı. Günümüz de şekil ve yöntem değişse de yine amaç SÖMÜRGEYE dayalıdır.

Her ulusun bir EĞİTİM sistemi vardır. Bizim ki de Atatürk tarafından düşünülmüş, taşınılmış, yerli ve yabancı uzmanların araştırmalarından faydalanılarak düzenlenmiştir ve MİLLİ Eğitim temeline dayalıdır. Aslında çok doğrudur. Çünkü hiçbir yabancı, kendi ulusunun aleyhine sonuç verecek bir yöntemi getirip bize vermeyecektir. Eğitimin amacı bilgili, aklını kullanan, HÜR düşünmeyi esas olan laik bir eğitim olmalıdır. Düşünmeyi bilmeyen insanlar dağınık bilgilere sahip olsalar neye yarar. Bilgiler unutulur, kaybolur. Asıl olan üretime, yaratmaya yarayan DÜŞÜNME yeteneğine sahip insanlar yetiştirmelidir. (Turan Yazgan Türk dünyası, tarih dergisi nisan sayısı)

Bir ülkeyi işgal eden, kendi dilini, kendi kültürünü oraya MONTE eden bir sömürgeciden o ülke insanına düşünmeyi öğretmesi, hürriyetini vermesi beklenir mi? Söz gelimi Hindistan!.. 50.000 İngiliz’le 400 milyonluk Hindistanı 4 yüzyıl yönetmedi mi? Ve öyle yönetti ki Hintli KÖLE, İngiliz efendisidir. Konuşulan dil İngilizcedir. Giydikleri kumaş İngilizlerindir. Yerli dokumacılık ÇÖKSÜN diye ünlü Hint dokumacılarının artık dokuyamasınlar diye, baş parmaklarını keserek, zalimleşerek yaşamışlardır. Himayaların göğsündeki yayla yerleşkesine Hintli uşaklar dışında kimsenin giremeyeceği bir efendi grubu olarak o açlık, çıplaklık, hastalık içinde kıvranan Hint halkının üstünde krallar gibi yaşamışlardır. Şükür ki Bir Gandi, sapına kadar diline, dinine sahip, paraya pula önem vermeyen, şiddete HAYIR diyen üstün bir zeka sahibi çıktı ve bu saltanata son verdi. 1947’de bağımsızlık kazanıldı. Kazanıldı da Hindistan’ın diğer kayıpları çözüldü mü? Hayır!.. İngilizler giderken, her zaman yaptıkları gibi yıllar yılı sürecek yumak yumak sorunlar bırakarak gittiler. Hindistan ikiye bölündü. Pakistan ve Hindistan… Ve o günden beri kavgalılar. Daha ne sorunlar vardır. Ayrıca adamların töreleri yitmiş, dilleri kaybolmuştur. Birkaç yıl önce Hint devleti bir karar almıştı: Artık Devlet dili olarak HİNTÇE konuşalım diyordu karar. Halk isyan etti ve sokaklara döküldü, kan döküldü. Düşünebiliyor musunuz, 400 yıldır kendilerini köle olarak kullanan, enselerinde boza pişiren efendilerinin dilini kullanacağız, biz Hintçe konuşmayacağız!.. diyorlardı. İşte sömürgeciliğin kazancı ve sömürülerin düştüğü ÇUKUR!..

Sömürgeciler efendisi olduğu ülkelerin yalnız maddi varlıklarını değil, kültür, töre ve bunların TEMELİ olan DİLİ kaybettirirler. Dil gidince, zaten geri olan halk yeni bir kimlik kazanmış gibi yakınmadan yeni hayata alışır. Alışır da, bizim gibi hıyarı görünce “tuzu da benden” diye iştahla koşmamalıdır.

Yabancı dil öğrenirken(KENDİ) kalabilmelidir. Zor olsa da bunun sırrı bulunmalıdır. Yoksa çare anaokulundan, üniversiteye kadar yabancı dille eğitim değildir. Bunu yaparsanız yetişenler kendi halkına yabancılaşır. Halkının derdi onun derdi değildir. Tarihini bilmeyen. Vatanı, bayrağı ona bir şey anlatmaz. Kimliksiz, kişiliksiz bir GÜRUH yetişir. Bilmem ki bunlara MİLLET denir mi? Sömürgeciler işte bunu sağlamaya çalışıyorlar. Yoksa onlar sömürecekleri yerlere ne demokrasi, ne düşünen gerçek ADAM kazandırmak için gelmemişlerdir. Bunları anlamak için öyle pek akıllı solmaya gereksinim yoktur. Ahmak olmamak yeter!..

Yabancı dille eğitim verilince orada belki Türkçe-tarih dışında her ders İngilizce okutuluyor. Acaba Türkçesini bile zor anlayanlar bu bilimleri İngilizce öğrenebiliyorlar mı? Bilimden habersiz, tarihini, kendi dilini bilmeyen bu CAHİL, ama İngilizce bilen BOŞ adamlar bizi yönetirse, yabancının KÖLESİ olmaz mıyız?

Ya bizim Milli Eğitim Bakanlığımız, ne yapıyor? Dersiniz. Onlar bu tip eğitimi teşvik ediyor! Adı Milli olsa da!.. Vah Türkiyem!.. Vah Atatürk!.. Bazı satılmışlar, hatta Türkçe Bilim dili olamaz diyen PROF.’larımız bile vardır. Bunlara ne ad vermeliyiz? Onu da siz tayin edin…

Tüm Yazıları

Arama

YAZARLARIMIZ

Anket