CUMHURİYET FAZİLETTİR

Dinimizin temel gayesi, madde ve manada, beden ve ruhta, idare ve sorumlulukta; insanları sağlam ve güçlü bir toplum hâline getirmektir. Temel hak ve hürriyetlerimizde eşitlik, karşılıklı sevgi, saygı, anlayış, samimiyet ve kardeşlik, toplumsal hayatın vazgeçilmez unsurlarındandır.
Cumhuriyet; halkın egemenliği elinde tuttuğu ve bunu belli süreler için seçtiği temsilcileri aracılığıyla kullandığı yönetim biçimidir. Cumhuriyet, toplumun, kendi kendisini idaresi, başka bir ifadeyle her bireyin iradesinin idareye yansımasıdır. Cumhuriyet, millet olma, millet olarak birlikte yaşama ve sorumluluğu birlikte paylaşma bilincine dayanan bir idare biçimidir. Aynı zamanda birey olarak özgürleşmenin ve ilerlemenin aracıdır.
Kur’an-ı Kerim’de ve Sevgili Peygamberimizin uygulamalarında, halkın idareye katılması, görüşlerine yer verilmesi anlamında bir çok mesaj ve uygulamaları vardır. Dinimizin, insanların birbirlerine danışmalarına ve ortak akla büyük önem vermesi, bu mesajların özünü teşkil etmektedir. Yüce Rabbimiz, sevgili Peygamberine hitaben, "Yapacağın işleri halkla istişare et, karar verince de artık Allah'a güven. Doğrusu Allah kendisine güvenenleri sever,”( Âl-i İmrân,159.) buyurmaktadır. Peygamberin bile, insanlarla istişareye/danışmaya çağırılması, “ortak akla”, başka bir deyişle halkın iradesine verilen değeri gösterir. İşte bundan dolayıdır ki, dinimizde iradeye saygı esastır.
Peygamberimiz efendimizde günlük hayatında vahiy gelmeyen konularda karar vermeden önce, daima ashabını toplayıp onlarla istişare etmiş, sonra karar vermiştir. Bedir Savaşı’nda alınan esirlerin fidye karşılığında serbest bırakılması, Hendek Savaşı’nda Medine'nin etrafına hendek kazılması gibi kararlar buna verilecek örneklerdendir.
Peygamberimiz efendimizin vefatından sonra da yapılan işlerde istişare prensibine uyulmuştur. İlk dört halife, istişare sonucu çoğunluğun görüşü ile iş başına gelmişlerdir. Halife Hz. Ebû Bekir'in, bu ağır göreve gelişinden sonra halka hitaben yaptığı şu konuşma çok anlamlıdır:
"Ey halkım! Ben size yönetici oldum. Hâlbuki sizin en hayırlınız değilim. Eğer iyi işler yaparsam, bana yardım ediniz. Eğer yanlış işler yaparsam, bana doğru yolu gösteriniz. Doğruluk, emanettir. Yalancılık, hıyanettir. Sizin en zayıfınız benim yanımda güçlüdür ki, onun hakkını müdafaa ederim. En güçlünüz benim yanımda zayıftır ki, başkasının hakkını ondan alırım."( Hz. Muhammed ve Hayatı, s. 435, DİB Yay., Ankara 1996.)
Ülkemizin ve milletimizin bugünlere gelmesi hiç de kolay olmamıştır. Muasır medeniyetler seviyesine ulaşmanın gayreti içerisinde olurken bugünlere ulaşmamıza vesile olan Cumhuriyetin kurucusu Gazi M. Kemal Atatürk ve emeği geçenleri şükran ve rahmetle yâd edelim. Bizlerin huzuru ve mutluluğu için nice hayatların henüz baharında solduğunu, canlarını ve kanlarını bizler için feda ettiklerini unutmayalım. Vatanımızın, bizi millet olarak ayakta tutan dinî ve millî değerlerimizin kıymetini bilelim. Evliya yurdu şüheda bağrı cennet vatanımızda birlik beraberlik içersinde yaşayalım. Bize devredilen bu emaneti, biz de bizden sonrakilere güzel bir şekilde devredelim.